ماجرای پیچیدۀ مرگِ سادۀ آقای اسدی به دست جریان ادبی ایران

[مدت‌زمان خواندن: ۴ دقیقه] کورش اسدی چندی پیش مُرد. خودکشی کرده بود. بی‌بی‌سی هم بی‌درنگ خبر را در بوق کرد. با زنش هم مصاحبه کردند. نه کدخدایی رفته بود نه کدخدایی آمده بود: یک خودکُشی ساده که در نظرِ مخاطبانِ ادبیات ایران، از نویسنده‌جماعت بعید نیست. این باور از کِی و کجا دربارۀ جریان ادبی ایران باب شد؟ ریشه‌اش …

ادامه مطلب

پایان عصر اصالت و نجابت | زیستن در دورۀ بی‌هویتی

[مدت‌زمان خواندن: ۴ دقیقه] محتوای ویژۀ مشترکان کاغذ استنسیل: اصالت (هر آنچه هستی، هر آنچه خود حقیقتاً به آن دست یافته‌ای و شهودی و موروثی جانِ تو را شکل داده) خریدار ندارد. این جهان‌شهرِ انسان‌کُش، شهروند مطیع می‌خواهد. بردگانش هم، از آزادها می‌ترسند و با آن‌ها نمی‌آمیزند.

ادامه مطلب

امکانِ گذر از کلیشه‌ها | در حاشیه فیلم ابجد ساختۀ ابوالفضل جلیلی

[مدت‌زمان خواندن: ۴ دقیقه] فیلم ابجد روایتی از زیستن انسان، به‌ویژه انسان نسلِ ۵۰ و ۶۰ در ایران است: روایتی از حصارها و کلیشه‌های پُرقدرت و امکان شکستن‌شان

ادامه مطلب

صادقانه با مخاطب | دربارۀ در بندِ نام نماندن

[مدت‌زمان خواندن: ۴ دقیقه] برای کسانی که احتمالاً فکر می‌کنند نویسنده آدم ویژه‌ای است، خاطره‌ای دارم. این نوشته دربارۀ تعامل مخاطب با نویسنده است، هرچند ظاهرش اینطور نباشد. شانزده هفده ساله بودم که «منِ او» را خواندم. یکی از رفقایم که چند سال است جلای وطن کرده گفت رضا امیرخانی را می‌شناسی؟ و بعد کمی دربارۀ امیرخانی گفت و …

ادامه مطلب

اعلانِ چرایی خصوصی‌شدن محتوا در کاغذ استنسیل

[مدت‌زمان خواندن: < 1 دقیقه] از تاریخِ ۲۶ خرداد ۱۳۹۸، برخی از مطالب وبلاگ کاغذ استنسیل فقط برای مشترکان در دسترس خواهد بود. چرا؟ شما در وبلاگ کاغذ استنسیل هستید. خوش آمدید. اینجا هزینۀ سالانه (و گاه ماهانه) هاست و دامنه و گواهی SSL و اینترنت دارد. برای فراگیری آنچه می‌دانم، برای آموختن مهارت نوشتن، مرارت‌های بسیاری متحمل شده‌ام. نوشته‌هایی …

ادامه مطلب