برای مشاهده نتایج کلید Enter و برای خروج کلید Esc را بفشارید.

پلاسکو آینه ما بود

[مدت‌زمان خواندن: ۲ دقیقه]

فروریختن ساختمان پلاسکو تهران

سال‌ها با وسوسه و رویای «هجرت» جنگیده‌ام. فکر می‌کنم نویسنده بیرون از وطنش می‌میرد.

چه نویسندگانِ خوش‌قریحه‌ای که ترکِ وطن، قلم‌شان را خشکاند.

معروفیِ سمفونیِ مردگان هرگز در فرنگ تکرار نشد. روانی‌پور به ابتذال افتاد. رضا قاسمی جهانِ داستانِ وطن فراموشش شد. ساعدی محو شد. نویسنده باید در وطنش باشد تا بتواند از وطنش بنویسد.

نویسندۀ خوب باید آینۀ صافِ جامعه‌اش باشد. نویسنده‌ای که جلای وطن می‌کند، نمی‌تواند وطن را بفهمد و نفس بکشد.

حادثۀ آتش‌سوزی و فروریختنِ ساختمانِ پلاسکو در ظاهر یک سانحۀ ناگوارِ اجتماعی بود. اما آنچه من از این واقعه دریافت می‌کنم، چیزی‌ست فراتر از یک رویدادِ تلخِ محصور در ۳۰ دی‌ماه ۱۳۹۵.

من در فروریختنِ پلاسکو، جلوۀ فروریختنِ جامعه‌ام را می‌بینم. انگار آن غباری که حینِ فروپاشیِ «نمادِ مدنیتِ جعلیِ تهران» شهر را گرفت، ذره‌ذره‌اش «ما» بودیم.

طبقِ معمول، ما هوادارانِ تئوری توطئه شروع کردیم به جعلِ خبر، شایعه‌سازی، برچسب‌زدن و تهمت چسباندن تا هم‌وطن‌مان را بکوبیم.

فروپاشیِ پلاسکو بیشتر از هر واقعۀ دیگری طی این سال‌ها یادآوری کرد که «ما» به مثابهِ «جمعی با هویتِ نزدیک/مشترک» چقدر زخمی و بی‌نا شده است.

امروز ناگهان به رفتن فکر کردم. دیدم چقدر از این مردم می‌ترسم. از «مشتی ناهموار… مشتی ناهشیار» که ناگوار به جانِ هم می‌افتند. ما یادمان رفته که «درد» را تسکین بدهیم. ما درد را بر سرِ هم می‌کوبیم. اگر امروز در واکنش به ماجرای پلاسکو چنین می‌کنیم، در بحرانی بزرگتر چه بر سر هم می‌آوریم؟ راستش حتی بعید می‌دانم بلد باشیم یک شادی جمعی را پاس بداریم.

پلاسکو آینۀ ما بود. این جامعۀ رشدنیافته، بسیار پوسیده‌تر از آنی‌ست که فکر می‌کنیم.

یک مطلب در همین زمینه:  سبکِ زندگیِ اسلامی یا مصرف‌گراییِ اسلامی؟

بله، من از مردمم می‌ترسم. «گریختن» هم یک راه است. اما همچنان بعید می‌دانم بهترین راه باشد.

 

ویدئو: آوارِ خاطره؛ یادکردی سینمایی-ادبی از ساختمان پلاسکو

ویدئوی زیر کارِ مشترکِ من، آرش شریف‌کیان (تدوین)، گل‌بو فیوضی (گوینده) و فراز بزاززادگان (استوری‌بورد) است. این ویدئو در آرت‌تاکس تولید شده است و برای تولیدش از راهنمایی‌های علیرضا محمودی بهره برده‌ام.

ورود مشترکان

یا همین امروز مشترک شوید و از مطالب ویژۀ کاغذ استنسیل بهره ببرید:

برخی از کتاب‌های من
کلت ۴۵ کلت ۴۵
reviews: 13
ratings: 59 (avg rating 3.69)

تذکره اندوهگینان تذکره اندوهگینان
reviews: 13
ratings: 28 (avg rating 4.18)

درخت به درخت به
reviews: 3
ratings: 16 (avg rating 3.31)

پادکست

اشتراک مطالب ویژه

کاغذ استنسیل مطالبِ ویژه‌ای برای مشترکان منتشر می‌کند. شما هم می‌توانید مشترک کاغذ استنسیل شوید و مطالب ویژه را کامل بخوانید.

ویدئو: آوارِ خاطره؛ یادکردی سینمایی-ادبی از ساختمان پلاسکو

ویدئوی زیر کارِ مشترکِ من، آرش شریف‌کیان (تدوین)، گل‌بو فیوضی (گوینده) و فراز بزاززادگان (استوری‌بورد) است. این ویدئو در آرت‌تاکس تولید

  • ویدئو: آوارِ خاطره؛ یادکردی سینمایی-ادبی از ساختمان پلاسکو