محتوا و تحقق آرزوهای دور | یا چگونه جهانی نو بسازیم؟

[مدت‌زمان خواندن: ۲ دقیقه] به گذشته باز گردیم، به دهۀ ۱۹۸۰ میلادی، جایی در شرقِ دور: سرزمینی بدونِ فوتبال، بدونِ لیگِ حرفه‌ای و بدون مدرسۀ فوتبال. آنجا را ژاپن می‌نامند؛ کشوری که با محتوا به آرزوهایش تحقق می‌بخشد. به شما می‌گویم چطور محتوا به آرزوهای دور تحقق بخشید: فدراسیون فوتبال ژاپن در دهۀ ۱۹۸۰ به‌فکر افتاد دو مجموعۀ کارتونی …

ادامه مطلب

همواره در نوشته‌هایم شک کن!

[مدت‌زمان خواندن: ۲ دقیقه] همواره در نوشته‌های من شک کن. اگر دروازۀ ذهنت را به سربازانِ نقد و تحلیل و تفکر ایمن نکرده‌ای، هرگز کلماتم را نخوان. آنچه می‌گویم شاید نامش مطالعه انتقادی باشد. از نام‌ها هم گذر کن. جز برای تأمل و تشکیک به کلماتم نزدیک نشو.

ادامه مطلب

غلامحسین‌خان! انکارکنندگانِ عشقت باورمند شده‌اند!

[مدت‌زمان خواندن: ۲ دقیقه] نویسنده هزار بار می‌میرد، بارها در نبردی عاشقانه زخم می‌خورد، زمین می‌افتد، بلند می‌شود، کلمه می‌شود تا سال‌ها بعد کلکسیونرها پولدارتر شوند. در زندگی هر نویسندۀ رنج‌کشیده‌ای «طاهره»ای هست که نامه‌ها را بی‌جواب می‌گذارد.

ادامه مطلب

آشپزخانۀ روایت‌پزی و کارگاهِ نویسنده‌تراشی

[مدت‌زمان خواندن: ۵ دقیقه] آشپزخانۀ روایت‌پزی و کارگاه نویسنده‌تراشی؟ هنر نوشتن روز به روز به ابتذال نزدیکتر می‌شود. با پدیدۀ «دکّان نوشتن» مواجهیم. تراش‌کارانِ زبده‌ای که «نویسنده» تربیت نمی‌کنند بلکه می‌تراشند.

ادامه مطلب

تو گویی همذاتِ ژاندارکم

[مدت‌زمان خواندن: ۳ دقیقه] بر مقامِ قضاوت نشستنِ کسی که خود قضاوت می‌شود چندان عقل‌اندیشانه نیست. گفتنِ جملهٔ آغازینِ این نوشته هم به خوش‌عاقبتی نزدیک نیست. با این همه چه باک که بگویم نسلِ داستان‌نویس هم‌سن و سال یا کمی بزرگتر از من بیش از آنکه فقرِ تکنیک یا فنِ داستان‌نویسی داشته باشد، حقارتِ معنا دارد.

ادامه مطلب